Bye Hong Kong, hello Tasmania

Lieve mensen,

Ja, zo snel na het eerste berichtje al een tweede... Het kan namelijk zijn dat we vanaf onze volgende adressen een week of twee geen of slechte internetverbinding hebben, vandaar!

In de eerste plaats: iedereen bedankt die een reactie schreef, wij vinden dat echt heel leuk!
Hong Kong: daar hebben we onze ogen uitgekeken, er was veel nieuws te zien (ook al leek het best wel op Kuala Lumpur). Het was leuk om er een keer geweest te zijn, maar deze vier dagen waren voor ons wel genoeg. De stad was best vermoeiend door al het lopen, vervoer en eetplekken zoeken, het lawaai, de airco en de nieuwe indrukken; we zitten toch liever op een rustiger plek...

De laatste halve dag hebben we nog wat sfeer geproefd door rond te kijken in de buurt van ons hotel, o.a. op de overdekte Jade Market, met allerlei goedkope jade en opdringerige verkoopsters - snel weer weg daar. Er vlakbij, rond Reclamation Street, bleek een kleurrijke groente- en fruitmarkt te zijn; erg leuk, nauwelijks toeristen, echt Chinees. Van de meeste koopwaar hadden we geen flauw idee wat het was...
Per metro nog even noordwaarts gegaan voor een laatste tempel, de Sik Sik Yen Wong Tai Sin-tempel, wat een kermis daar. Een groot en heel druk complex van waterpartijen, tempel en tempeltjes, waar slechts een enkeling naar binnen mocht. De rest van de mensenmassa zat, lag of stond buiten te bidden, vooroverbuigend met in de handen een bundeltje brandende wierookstokjes, of papieren offers brengend.
Ook een hele rij kraampjes met voornamelijk rode souvenirs en veel "fortune tellers" (prijs vanaf € 10 - niet gedaan). Hiermee sloten we het bekijken van Hong Kong af.

's Middags naar het (enorm grote) vliegveld vertrokken per airport-shuttlebus en de Airport Express-trein voor de vlucht van 9,5 uur naar Sydney, met na 3,5 uur die van Sydney naar Hobart, de hoofdstad van Tasmanië (2 uur vliegen). "Van deur tot deur" zo'n 20 uur onderweg geweest en (alweer) zonder slapen was het best een beetje afzien; die vliegtuigstoelen lijken alsmaar krapper te worden.. (maar een paar honderd euro extra voor meer luxe vonden we toch weer zonde..).

Australië !  Het voelde meteen weer goed om terug te zijn. Zo anders dan het stijve Hong Kong. Hier toegankelijke, levenslustige mensen en de "no worries-mentaliteit", hierbij voelen we ons erg op ons gemak. Tasmanië gaf letterlijk en figuurlijk direct lucht: veel ruimte, lekker kleinschalig, rust en frisse lucht; dit past toch meer bij ons.

"Australië" klinkt voor mij al van jongsafaan heel vertrouwd. Mijn tante Betty (nu 96) heeft er jaren gewoond en stuurde me altijd van die bijzondere verjaardagskaarten met Engelse tekst uit dat verre land. En het kleine koalabeertje dat nu op onze piano staat, stond m'n hele jeugd in mijn ouderlijk huis...
Inmiddels kennen we tientallen mensen die hier zijn geweest en iedereen verkent het land op zijn eigen manier. De onze is: twee relatief kleine delen ervan intensief bekijken.

Ons eerste verblijf lag een stuk bezuiden Hobart tegen de rotsen aan, pal aan zee! Eigenlijk was dat de kilometers brede monding van de Derwent River met ver weg de oceaan. Wat een uitzicht vanaf onze veranda, hier kom je echt tot rust!
Nou ja, rust... We wilden natuurlijk wel iets zien van Hobart. Dat is een kleine grote stad met ruim 200.000 inwoners, verspreid over centrum en voorsteden op de oevers van alle baaien en de zeven heuvels. Een aardig centrum met een paar winkelstraten, een leuk "waterfront", terrasjes, gemoderniseerde pakhuizen met horeca en vooral veel haven(tje)s. Een aantal mooie oude gebouwen, maar "oud" is hier ongeveer 150 jaar. Na Sydney is het de oudste stad van Australië, waar in 1804 de eerste Europeanen een nederzetting stichtten, op de plek waar nu de wijk Battery Point ligt met veel koloniale "Georgian" huizen, pubs en eettentjes, een gezellig buurtje.

Wij "deden" o.a.: het Narryana Heritage Museum (het oudste volksmuseum van Australië met de inrichting van dit woonhuis uit ca. 1840)  /  de tot winkels/horeca verbouwde pakhuizen aan Salamanca Place (geen idee hoe dit aan zijn naam komt)  /  een rondleiding door Parliament House (circa 1841 gebouwd door gevangenen; die werden rond 1820 met tienduizenden hierheen gebracht uit Groot-Brittannië omdat de gevangenissen daar overvol waren, en werden overal voor ingezet) - het Tasmaanse systeem is vrijwel hetzelfde als het Britse, met dat geschreeuw en zo  /   en het Tasmanian Museum (met veel interessants over de Tasmaanse natuur met alle voorkomende dieren (opgezet) en cultuur, een grote informatieve Aboriginal-afdeling en een tentoonstelling over de Tasmanian Devil (die we later op onze trip ergens levend hopen te zien).
En dit alles bij een t-shirt-temperatuurtje, helemaal goed!

Ons verblijf in Hobart was Alum Cliff Waterfront Apt.: http://www.booking.com/hotel/au/alum-cliff-waterfront-apartment.en-gb.html

De "dingetjes":
- fijne sympathieke mensen, maken graag een praatje
- alles is zo makkelijk hier: geen taalprobleem, geen hygiënetoestanden, overal voldoende info, alles wijst zichzelf (i.t.t. Zuid-Afrika en Argentinië/Chili...)
- bij een bushalte zakt de voorkant van de bussen om beter te kunnen instappen
- bij het verlaten van de bus zegt men "thank you" tegen de chauffeur, aardig toch?
- alcohol is alleen te koop in "bottleshops" (net als in NZ, ZA, Arg/Ch)
- er is in de supermarkten veel keuze in vegetarische producten
- hier is men wel gericht op het scheiden van afval (viel later op de reis wat tegen)
- elke Australische staat heeft op het kenteken van de auto's onder het nummer een tekst, hier is dat: "Tasmania - Explore the possibilities", soms ook: "Tasmania - Your Natural State"

Zo, dit was het eventjes. Een derde verslag zou dus even op zich kunnen laten wachten.
Sterkte met de gure Nederlandse winter!
Veel groetjes,
Jan en Carla